Jónsmessukvöld į Litla-Hrauni

Gömul sprauta žjónar mér ķ kveld,
og brotin nįl stingst ķ gegnum holdiš.
Vökvinn tęr bķšur blóšsins
sem nįlin ętlar aš skila inn ķ ęš.

Hugur minn veit aš brįtt veršur hann ķ ró.
Žetta eru hans dżršarstundir.
Hans helgustu augnablik.

Hśn hafši žaš ķ gegn blessuš nįlin,
Ég man er ég var įn hennar lokašur ķ fangelsi.

Žį brśkušum viš Siggi svarti penna.
Hann var meš stįlodd sem viš brżndum hvassan.
Skķtt meš alla skynsemi og rökhugsun.
Viš blįsum žetta ķ ęš.
Sögšum viš hvor viš annan og leystum upp efniš einbeittir.
Ég var į undan, žį rétt tęplega 19 įra, og Siggi blés ofur létt.

Žetta gekk betur en hugmyndafręšin hafši gefiš von um
Og žetta skilaši tilętlušum įrangri.
Nś ķ einu vetfangi, ķ litlum klefa austur į Litla-Hrauni,
fullum af bókum, var amfetamķni blįsiš ķ blóšrįs mķna.
Hugur minn öšlašist žį samstundis frelsi.

Hendur mķnar styrkar og stöšugar tóku žį til
viš aš undirbśa nęsta skot.
Ég žreif pennann meš rakspķra og bjó um olnbogabót mķna.
Žetta var gott, aš önnur viršist ekki standast samanburš.

Siggi leit į handlegg sinn og leitaši ęša pennanum til hęfis.
Amfetamķnupplausnin var komin ķ pennann į nż,
og honum var haldiš į hvolfi.
Putta var haldiš fyrir annan enda hans.

Nś var komiš aš žeim gamla svarta lķfsnautnamanni aš-

hitta rétt į ęš meš pennans svera oddi.
Snöggur kippur hęgri handar ķ įtt aš žeirri vinstri.

Guširnir voru meš okkur žetta kvöld.

Ég blés varlega og beiskur vökvinn spżttist inn ķ ęš hans og hann brosti.

Viš gengum frį eftir okkur.
Hreinsušum upp nokkra blóšdropa er dropiš
höfšu śr hendi mér.

Létum sjį okkur į ganginum hvor ķ sķnu lagi og köstušum kvešju į sęllega veršina.
Viš eyddum svo kvöldinu fram aš innilokun
ķ Tarot-lestur žetta Jónsmessukvöld.

 


« Sķšasta fęrsla | Nęsta fęrsla »

Bęta viš athugasemd

Ekki er lengur hęgt aš skrifa athugasemdir viš fęrsluna, žar sem tķmamörk į athugasemdir eru lišin.

Innskrįning

Ath. Vinsamlegast kveikiš į Javascript til aš hefja innskrįningu.

Hafšu samband